Deze debuutroman van Aravind Adiga won in 2008 de Man Booker Prize, een literatuurprijs die eerder uniek in zin soort is, in die zin dat eender welke auteur van eender welke nationaliteit kans maakt de prijs te winnen, gegeven dat zijn/haar boek in het Engels verschijnt.Het boek bestaat uit een reeks brieven van Balram Halwai aan de Chinese premier Jiabao die op korte termijn een staatsbezoek wil brengen aan India. Balram, de zoon van een straatarme riksjachauffeur blikt via zijn brieven terug op zijn persoonlijke geschiedenis zowel als die van het India vanaf zijn geboorte ... met eigen woorden wil hij de premier duidelijk maken dat er onder de glamour en glitter en de rijzende technologieën een grote, rottende laag schuilt die zonder meer genegeerd wordt, maar waar hij Balram, zelf vandaan komt.
Als jongen wordt hij vroegtijdig van school afgehaald om te gaan werken, hij heeft 'n beetje schrijven en lezen geleerd en is best een pienter kind. Het levert hem de bijnaam 'de witte tijger' op. Een 'witte' tijger is immers een unicum. Na 12 stielen en 13 ongelukken leert hij een auto besturen en wordt hij tot chauffeur benoemd van Mr. Ashok, een Indiër uit een rijke familie. In Balrams ogen valt India op te delen in het India van het Licht en het india van het Donker of nog de kaste van de mannen met de dikke buiken en de kaste van de mannen met de dunne buiken... Als chauffeur beleeft hij hun omkoperijen mee, hun brutaliteiten, hun neerbuigende en negerende houding tov de bediendes die in hun ogen zelfs geen mensen zijn ... Het brengt deze ' witte tijger' op een breekpunt waarop hij besluit - met geweld - uit de kooi te ontsnappen.
278 blz'n
ISBN 978 90 234 2895 4
